Darmowy VPS: sprawdź, co obejmuje bezpłatny limit

Wybierz program, zanim utworzysz maszynę

Zacznij od zastosowania: publiczna strona, API czy krótkie ćwiczenie. Zapisz wymaganą architekturę, region, dostępność i sposób odtwarzania danych. Stały bezpłatny limit przyda się tylko wtedy, gdy wszystkie wymagania mieszczą się w jego warunkach.

Okres próbny umożliwia test zasobów poza stałą pulą, ale kończy się według innych zasad. Do nauki poleceń może wystarczyć maszyna lokalna; korzysta z Twojego komputera i nie jest automatycznie publicznym VPS.

Tutaj wybierzesz program i sprawdzisz pełny koszt. Instrukcja utworzenia Ubuntu VM w Oracle prowadzi przez późniejszy etap: sieć, instancję i SSH.

Porównaj stałe limity obliczeniowe

VPSuntu sprawdził dokumentację programów 24 września 2026. Poniższe wartości pochodzą z dokumentacji, nie z założonych na potrzeby porównania kont. Przed utworzeniem zasobów potwierdź limity swojego konta.

Przesuń tabelę, aby zobaczyć pozostałe kolumny →

Google e2-micro udostępnia dwie vCPU, lecz ma ułamkowy przydział współdzielonego procesora i 1 GB RAM. Oracle AMD micro także korzysta z części OCPU. Nie porównuj tych oznaczeń jak dedykowanych rdzeni.

Oracle wymienia Ubuntu wśród kwalifikujących się obrazów. Dopasuj obraz do architektury i sprawdź dodatkowe licencje. Obraz z komercyjnym panelem to inny wybór niż sam system. Przed Arm sprawdź rozszerzenia natywne, obrazy kontenerów i narzędzia zapasowe.

Oddziel kredyt próbny od stałej puli

Przesuń tabelę, aby zobaczyć pozostałe kolumny →

Maszyna opłacana dziś z kredytu nie staje się automatycznie bezpłatna po jego wyczerpaniu. Przy każdym zasobie zapisz, czy samodzielnie spełnia warunki stałego limitu.

Standardowe konto Oracle może kontynuować używanie kwalifikujących się Always Free; płatne zasoby próbne mogą zostać odebrane bez przejścia na konto płatne. Specjalne promocje mogą mieć inne zakończenie. W Google zasoby zatrzymują się po zakończeniu próby bez przejścia na konto płatne. Na płatnym koncie nadwyżka ponad kredyt i limity może zostać rozliczona.

Sprawdź konto i dostępność

Oracle zwykle wymaga telefonu i karty do weryfikacji; dostępne regiony rejestracji i promocje mogą się różnić. Google Free Tier wymaga aktywnego konta rozliczeniowego spełniającego warunki, a próba ma odrębne kryteria dla nowych klientów.

Weryfikacja konta należy do dostawcy. Nikt na tej stronie nie gwarantuje akceptacji ani dostępnej maszyny. Sprawdź też, czy inne projekty zużywają już część wspólnego limitu.

Oracle opisuje niedobory kwalifikujących się zasobów oraz możliwość odzyskania nieaktywnych instancji Always Free. Limit konta nie rezerwuje sprzętu. Konta korzystające wyłącznie z Always Free nie otrzymują płatnego wsparcia Oracle. Zachowaj kod, instrukcję odtworzenia i niezależną kopię danych.

Uwzględnij dyski, adres i kopie

Oracle dokumentuje wspólną pulę 200 GB wolumenów rozruchowych i blokowych w regionie macierzystym oraz pięć kopii wolumenów. To suma dla konta, nie dodatek do każdej VM. Policz istniejące wolumeny i zachowane kopie.

W Google osobno sprawdź klasę dysku, ruch wychodzący, zewnętrzny IPv4 i migawki. Usunięcie adresu może odebrać dostęp SSH i dostęp odwiedzającym. Zastępujący go NAT, proxy lub load balancer ma własne warunki i koszty.

Darmowy VPS Linux i bezpłatny VPS Ubuntu korzystają z tych samych kategorii rozliczeń infrastruktury. System operacyjny bez opłaty licencyjnej nie oznacza, że dysk, sieć oraz wsparcie są bezpłatne.

Policz przykład Google Cloud

Załóżmy kwalifikujące się płatne konto bez pozostałego kredytu próbnego i bez innego wykorzystania limitu. Przykład: Ubuntu e2-micro w us-central1 przez miesiąc, dysk pd-standard 25 GiB, ruch wychodzący Premium Tier 20 GiB do odbiorców w USA, średnio 10 GiB rozliczanych migawek i jeden zewnętrzny IPv4. Nie dodajemy NAT, load balancera ani innych usług.

W podsumowaniach Free Tier występuje oznaczenie GB, natomiast kalkulacja stawek używa GiB. Wprowadź 25, 20 i 10 GiB. Pojemność migawki oznacza średnią ilość rozliczanego miejsca, nie rozmiar plików źródłowych.

Przesuń tabelę, aby zobaczyć pozostałe kolumny →

Konfiguracja zawiera elementy wykraczające poza limity. Oblicz ich koszt według aktualnych stawek regionalnych i waluty rozliczenia. Tabela nie ustala uniwersalnej ceny w dolarach ani złotych. Ruch do Polski nie jest trasą do USA przyjętą w tym przykładzie.

Po zmianie założeń przelicz wynik

Dysk balanced albo SSD nie jest dyskiem pd-standard. Inna trasa ruchu lub warstwa sieci zmienia rachunek; nie stosuj odejmowania dla Premium Tier do Standard Tier. Zapisz warstwę sieci przy adresie, zamiast notować tylko liczbę GB transferu.

Migawki są rozliczane oddzielnie od dysku źródłowego. Kompresja, przyrostowe zapisy i lokalizacja składowania wpływają na ilość miejsca i transfer. Ustal liczbę punktów odtworzenia i sprawdź faktyczne użycie po pierwszych kopiach.

Mniejsze odpowiedzi lub osobny hosting statyczny mogą zmniejszyć ruch VM, ale usługa zastępcza też wymaga wyceny. Porównuj ten sam zakres aplikacji, publicznego dostępu i odzyskiwania.

Zapisz zasoby i odbiorcę alertów

Przesuń tabelę, aby zobaczyć pozostałe kolumny →

Przypisz każdej pozycji konkretny limit, zaakceptowany koszt albo status „niepotrzebna”. Dodaj datę sprawdzenia i osobę odpowiedzialną. Porównaj spis z pierwszym raportem wykorzystania.

Skonfiguruj budżet dla projektu i potwierdź odbiorcę alertów. Sprawdź wpływ kredytów i rabatów. Budżet Google wysyłający alerty nie zatrzymuje wydatków. Odrębna funkcja ograniczenia wydatków obejmuje wybrane usługi i nie wstrzymuje bieżących opłat za trwałe zasoby obliczeniowe i dyskowe.

Ustal, kto reaguje na nadwyżki, ogranicza dodatki albo eksportuje i zamyka eksperyment. Po zmianie maszyny, sieci czy harmonogramu kopii sprawdź rozliczenia ponownie.

Zamknij tylko ten eksperyment

Zatrzymana VM może nadal mieć płatny dysk lub zarezerwowany adres. Usunięcie instancji wymaga osobnej decyzji o dołączonych dyskach. Najpierw otwórz właściwy projekt i porównaj identyfikatory ze spisem.

1. Wyeksportuj dane i konfigurację poza zasoby przeznaczone do usunięcia; odtwórz próbkę.
2. Zatrzymaj nowe zapisy i zadania tego eksperymentu, wykonaj potrzebny eksport końcowy.
3. Sprawdź konkretną VM, dołączone dyski oraz ustawienia ich zachowania lub usunięcia.
4. Usuń tylko rozpoznaną instancję i niepotrzebne zasoby należące do eksperymentu.
5. Sprawdź pozostawione dyski, adresy, migawki i dodatki; zachowaj potrzebne zależności i kopie.
6. Sprawdź retencję, ewentualny obszar odzyskiwania i jego opłaty.
7. Zapisz czas zakończenia i porównaj kolejne raporty wykorzystania z identyfikatorami zasobów.

Raport może zawierać użycie sprzed usunięcia. Porównuj daty, zamiast uznawać każdą nową pozycję za nadal działającą maszynę. Nie zamykaj wspólnego konta rozliczeniowego ani całego projektu tylko po to, aby uporządkować jedną VM. Próba odtworzenia plików obejmuje kopię statyczną, nie aktywną bazę ani całą chmurę.

Sprawdź aplikację przed przeniesieniem ważnych danych

Na jednorazowej kopii sprawdź bazę, procesy w tle, logowanie, przesyłanie plików i najcięższe żądanie. Zapisz pamięć, czasy odpowiedzi, błędy i wzrost dysku. Zweryfikuj start po zaplanowanym restarcie oraz odzyskanie próbki danych.

Rozpocznij dopiero wtedy, gdy każdy potrzebny zasób ma wyjaśniony limit lub akceptowalny koszt, znasz koniec próby i umiesz odtworzyć oraz usunąć eksperyment. Dla Oracle przejdź do instrukcji instancji i SSH, stosując limity Oracle, a nie liczby Google.

Jeśli bezpłatna pula nie zapewnia potrzebnej architektury, lokalizacji, pamięci lub wsparcia, porównaj całkowity koszt płatnej konfiguracji. Płatny plan również wymaga sprawdzonego wdrożenia i kopii.

Pytania i odpowiedzi